Aktualności i wiedza branżowa.

Wraz z upowszechnieniem walców drogowych ujawniają się ich typowe usterki. Częste awarie podczas pracy znacząco obniżają jej jakość. W artykule analizujemy najczęstsze usterki walców drogowych i przedstawiamy konkretne sposoby ich usuwania. 1. Odpowietrzanie przewodu paliwowego Podczas pracy silnik wysokoprężny walca drogowego zgasł z powodu braku oleju napędowego w zbiorniku. Po zgaśnięciu silnika zbiornik został napełniony, jednak powietrze zdążyło dostać się do przewodu paliwowego i użycie pompki ręcznej nie przywróciło dopływu paliwa. Aby usunąć powietrze z przewodu paliwowego i umożliwić prawidłowy rozruch silnika, należy wykonać następujące czynności. Najpierw przygotuj niewielkie naczynie z olejem napędowym i ustaw je nieco powyżej pompy wtryskowej. Następnie odłącz przewód łączący zbiornik paliwa z ręczną pompką i zanurz jego koniec w naczyniu z paliwem. Użyj ręcznej pompki, aby usunąć powietrze z obwodu niskiego ciśnienia. Na koniec ponownie podłącz przewód paliwowy do pompki i uruchom silnik testowo — powinien pracować prawidłowo. 2. Sposób postępowania w przypadku uszkodzenia elektrozaworu Jeśli uruchomienie silnika wysokoprężnego jest utrudnione i trwa długo, początkowo można podejrzewać nieprawidłowe rozpylanie paliwa przez wtryskiwacze. Kontrola wtryskiwaczy i pompy wtryskowej nie wykazała jednak żadnych usterek. Ponowne sprawdzenie elektrozaworu rozruchowego ujawniło, że jego cewka nie przyciągała rdzenia. Po wymontowaniu elektrozaworu rozruchowego i ręcznym pociągnięciu listwy zaworu paliwowego łączącej pompę wtryskową z elektrozaworem silnik wysokoprężny uruchomił się bez problemu. Oznaczało to uszkodzenie elektrozaworu. Ponieważ w pobliskich sklepach nie można było od razu kupić nowego, cienkim miedzianym drutem unieruchomiliśmy listwę pompy wtryskowej, aby nie wracała, a podkładkę elektrozaworu pogrubiliśmy, by zapobiec wyciekowi oleju z otworu listwy pompy. Po wykonaniu tych czynności zamontowaliśmy elektrozawór i walec drogowy wrócił do pracy. Po zakupie nowego elektrozaworu rozruchowego można go wymienić. 3. Naprawa odkształconego wspornika przedniego koła Gdy walec drogowy z napędem hydrostatycznym nie chciał się uruchomić, na miejscu użyto ładowarki, aby go popchnąć i uruchomić. W wyniku tego odkształciła się rama podpierająca przednie koło, a spawane połączenie tulei, widelca przedniego i wału pionowego uległo przemieszczeniu. Walec nie nadawał się do dalszej pracy. Zwykle naprawa tej usterki wymaga demontażu ramy przedniego koła, wału pionowego i przedniego widelca, co jest czasochłonne i pracochłonne. Dlatego zastosowaliśmy prostszą metodę przywrócenia prawidłowego ustawienia. Najpierw ustaw przednie koło na wprost. Następnie podeprzyj drewnianymi klockami przednie koło, jego ramę i belkę przedniego widelca, tak aby podczas obracania kierownicą koło mogło przesuwać się do przodu, ale się nie obracało. Obróć kierownicę, zapamiętując łączną liczbę obrotów. Przekręć ją do oporu, a następnie cofnij o połowę tej liczby obrotów. W ten sposób przesunięty przedni widelec i dopasowana do wału pionowego tuleja powinny wrócić na właściwe miejsce. Następnie odkręć 14 śrub mocujących po obu stronach ramy przedniego koła i za pomocą podnośnika unieś ramę o około 400 mm, odsuwając ją od osi przedniego koła. Przyspawaj tuleję wału pionowego, opuść podnośnik, opuść widelec przedniego koła, a następnie zamontuj ramę i oś przedniego koła. Dzięki tej metodzie jedna osoba może prawidłowo skorygować odkształcenie ramy. 4. Naprawa problemów z pozycjonowaniem dźwigni zmiany biegów Kołek ustalający dźwigni zmiany biegów w walcu drogowym z napędem hydrostatycznym może się wysunąć lub ściąć, uniemożliwiając prawidłowe ustawienie dźwigni. Kołek ma średnicę 4 mm i zapobiega obracaniu się dźwigni. Aby rozwiązać ten problem, powiększ otwór na kołek w dźwigni zmiany biegów do średnicy 5 mm i wykonaj gwint wewnętrzny M6. Następnie poszerz rowek na kołek w dźwigni do 6 mm. Przygotuj jedną śrubę M6 i jedną nakrętkę M6, wkręć śrubę w otwór kołka ustalającego, cofnij ją o pół obrotu, a następnie dokręć nakrętkę. 5. Sposób na wyciek przez pierścień uszczelniający Z zaworu wibracyjnego walca wibracyjnego wyciekał olej. Po wymianie uszczelnienia typu Y wyciek powrócił po krótkim czasie pracy. Kontrola wykazała, że po długotrwałej eksploatacji zaworu wibracyjnego doszło do znacznego zużycia powierzchni styku pokrywy rdzenia zaworu z samym rdzeniem. Aby rozwiązać ten problem, dodaliśmy uszczelnienie o przekroju okrągłym lub płaskim, umieszczając je w rowku uszczelnienia typu Y. Po zamontowaniu dodatkowego uszczelnienia w zaworze wibracyjnym wyciek oleju ustąpił, co potwierdza skuteczność tej metody.

W Chinach coraz powszechniej stosuje się transportery gąsienicowe z zamkniętym hydrostatycznym napędem obu gąsienic, zwłaszcza w spycharkach gąsienicowych, ciągnikach gąsienicowych i transporterach gąsienicowych. Rozwiązanie to zapewnia szereg korzyści: ogranicza przenoszenie na silnik uderzeń od podłoża; pozwala osiągać wyższe prędkości jazdy; umożliwia bezstopniową regulację prędkości, dostosowaną do różnych warunków pracy; zapewnia płynny rozruch, także w wymagających zastosowaniach; eliminuje złożoną przekładnię mechaniczną, zmniejszając masę maszyny; a dzięki dużej uniwersalności podzespołów hydraulicznych ułatwia modyfikację maszyny bazowej. Korzyści z zamkniętego napędu hydrostatycznego są szczególnie widoczne w dużych maszynach gąsienicowych o wysokiej mocy. Mimo że układ hydrauliczny wymaga wysokiego ciśnienia i dużego przepływu, jego podzespoły, osprzęt i zbiornik oleju są mniejsze niż w otwartym układzie hydraulicznym o tej samej mocy, co ułatwia rozmieszczenie elementów w maszynie. Poniżej przedstawiono informacje opracowane na podstawie wieloletniego doświadczenia autora w projektowaniu napędów hydrostatycznych, z myślą o innych specjalistach z branży. 1. Budowa układu Standardowo zamknięty hydrostatyczny napęd obu gąsienic składa się ze sterowanej hydraulicznie lub elektronicznie pompy o zmiennej wydajności i silników hydraulicznych o stałej chłonności. Aby sprostać wymaganiom dotyczącym różnych prędkości jazdy i siły uciągu, czasem stosuje się silniki o przełączanej chłonności. Rysunek 1 przedstawia podstawową budowę zamkniętego hydrostatycznego układu napędu obu gąsienic, obejmującego dźwignie sterujące, pompy, silniki, przekładnie redukcyjne i inne podzespoły. 2. Dobór dźwigni sterującej do pompy o zmiennej wydajności Podczas projektowania kluczowy jest dobór charakterystyki sterowania pompy zależnością wydajności od ciśnienia (napięcia) oraz charakterystyki regulacji ciśnienia w obwodzie sterowania pilotowego lub obwodzie elektrycznym. W pełnohydraulicznych pojazdach z napędem obu gąsienic strefa nieczułości charakterystyki ciśnieniowej sterowania pompą powinna być nieco większa. Ogranicza to niezamierzone reakcje pompy wywołane drganiami dźwigni sterującej i poprawia jazdę na wprost. Im większe nachylenie charakterystyki, tym lepiej można ograniczyć czułość skrętu: pompa skręca przy małej wydajności, co zmniejsza prędkość skrętu i opory bezwładności, ograniczając ryzyko zgaśnięcia silnika. Zazwyczaj charakterystyka regulacji ciśnienia dźwigni sterującej ma dwa warianty. Przy projektowaniu układu początkowe ciśnienie (napięcie) po przekroczeniu strefy nieczułości powinno być niższe niż maksymalne ciśnienie (napięcie) odpowiadające wydajności pompy w tej strefie (punkt f). Umożliwia to płynny rozruch maszyny od 0 km/h. Ciśnienie zasilania sterowania pilotowego (napięcie zasilania) powinno przewyższać ciśnienie (napięcie) odpowiadające maksymalnej wydajności pompy, aby zapewnić pełny zakres bezstopniowej regulacji jej wydajności. W układach sterowanych hydraulicznie ciśnienie zasilania powinno zwykle być o około 5 × 10⁵ Pa wyższe od ciśnienia odpowiadającego maksymalnej wydajności pompy. Pomaga to zapobiec wahaniom prędkości maszyny powodowanym drganiami dźwigni podczas szybkiej jazdy. Skok dźwigni odpowiadający bezstopniowej zmianie wydajności pompy powinien być jak największy. Jak pokazano na rysunku 2, w porównaniu z charakterystyką II charakterystyka III zwiększa skok dźwigni odpowiadający bezstopniowej zmianie wydajności pompy (odcinek nj > odcinka mi), z zastrzeżeniem ograniczeń zakresu ruchu dźwigni. Nachylenie odcinka proporcjonalnego powinno być jak najmniejsze. Przy takim samym skoku sterowania Δs zmiana wydajności pompy jest większa dla charakterystyki II niż dla charakterystyki III (Δq2 3. Dobór ciśnienia w układzie W pojazdach z zamkniętym hydrostatycznym napędem obu gąsienic największe wymagane ciśnienie występuje zwykle podczas pokonywania oporów skrętu i może zostać przyjęte jako ciśnienie nastawcze układu. Przy jego doborze należy jednak uwzględnić nie tylko opory skrętu, lecz także parametry dostępnych podzespołów i osprzętu hydraulicznego, warunki pracy maszyny bazowej oraz koszty. 4. Dobór silnika hydraulicznego Silniki hydrauliczne dwubiegowe są potrzebne, aby spełnić wymagania dotyczące prędkości jazdy i maksymalnej siły uciągu, a także zwiększyć sprawność układu hydraulicznego. Należy również odpowiednio dobierać silniki wysokoobrotowe i wolnoobrotowe o wysokim momencie obrotowym. Silniki wysokoobrotowe mogą być mniejsze i montowane wewnątrz przekładni redukcyjnej lub z nią zintegrowane. Najlepiej umieścić je wewnątrz gąsienicy, co poprawia właściwości jezdne maszyny. Silniki wolnoobrotowe o wysokim momencie obrotowym są większe. Aby zwiększyć zdolność maszyny do pokonywania przeszkód terenowych, silnik należy umieścić powyżej osi koła napędowego, z dala od podłoża. 5. Dobór pompy hydraulicznej W miarę możliwości należy przyjąć wysoką prędkość obliczeniową pompy, najlepiej zbliżoną do jej prędkości znamionowej. Dzięki temu układ obejmujący pompę i silnik hydrauliczny będzie sprawny nawet przy zasilaniu z silnika pracującego na biegu jałowym. Maksymalną wydajność pompy dobiera się zwykle na podstawie niższego biegu silnika dwubiegowego, odpowiadającego mniejszej chłonności. Pozwala to ograniczyć wymaganą moc i zwiększyć sprawność przekładni. 6. Dobór osprzętu hydraulicznego do zamkniętego układu hydraulicznego wymaga uwzględnienia następujących kwestii: 1) Przewód ssawny powinien być możliwie krótki i mieć dużą średnicę wewnętrzną, aby ograniczyć ryzyko zasysania powietrza. Na przewodzie ssawnym można zamontować wyłącznie filtr o dużej przepustowości. Jeśli pozwala na to przestrzeń, warto zastosować zbiornik oleju hydraulicznego umieszczony wysoko, tak aby poziom oleju znajdował się powyżej króćca ssawnego pompy. Poprawia to warunki zasysania. Podczas podłączania przewodu ssawnego należy zwrócić szczególną uwagę na szczelność połączeń. Nieszczelność może powodować szarpanie maszyny, problemy z jazdą na wprost oraz uszkodzenia pompy i silnika. 2) Przewody spustowe pompy i silnika powinny mieć możliwie dużą średnicę wewnętrzną i prowadzić oddzielnie do zbiornika powrotnego. Nie należy montować filtra oleju na przewodzie spustowym. Pozwala to ograniczyć opory odpływu i zapobiega uszkodzeniu uszczelnień wałów pompy i silnika. W przeciwnym razie olej może przedostać się do układu hydraulicznego i połączonych podzespołów napędowych, powodując jego ubytek i zanieczyszczenie, a nawet poważną awarię układu.

1. Technika pracy Najpierw oceń warunki otoczenia. Podczas obracania maszyny zwracaj uwagę na przeszkody i ukształtowanie terenu, aby pracować bezpiecznie. Przed rozpoczęciem pracy sprawdź kierunek jazdy gąsienic, by uniknąć przewrócenia się lub uderzenia. Staraj się nie ustawiać przekładni głównej od strony wykopu, ponieważ może to doprowadzić do uszkodzenia silnika jazdy lub przewodu hydraulicznego. Podczas pracy dbaj o pełny kontakt obu gąsienic z podłożem, co poprawia stabilność maszyny. 2. Efektywne techniki kopania Największą siłę kopania uzyskuje się, gdy siłownik łyżki i łącznik oraz siłownik ramienia i ramię koparki tworzą kąt 90°. Gdy zęby łyżki ustawione są pod kątem 30° do podłoża, opór skrawania gruntu jest najmniejszy. Podczas kopania ramieniem utrzymuj jego kąt w zakresie od 45° do przodu do 30° do tyłu. Jednoczesne używanie wysięgnika i łyżki zwiększa wydajność kopania. 3. Kopanie w skale Kopanie w skale łyżką może poważnie uszkodzić maszynę, dlatego należy tego unikać. Jeśli kopanie jest konieczne, ustaw maszynę zgodnie z kierunkiem spękań, aby łyżka mogła płynnie wejść w szczelinę. Wbij zęby łyżki w szczelinę i kop siłą ramienia oraz łyżki, uważając, by zęby się nie ślizgały. Najpierw rozbij lite skały, a dopiero potem wybieraj urobek łyżką. 4. Niwelowanie skarp Podczas wyrównywania powierzchni ustaw maszynę na stabilnym podłożu, aby zapobiec jej drganiom. Kluczowa jest skoordynowana praca wysięgnika i ramienia oraz odpowiednia kontrola ich prędkości. Nieprecyzyjne sterowanie wydłuża czas cyklu roboczego. Zachowaj właściwy odstęp między maszyną a ciężarówką, aby podczas obrotu o 180° jej tył nie uderzył w pojazd. Jeśli to możliwe, wykonuj obrót w lewo, co zapewnia lepszą widoczność i większą wydajność. Prawidłowo dobieraj kąt obrotu, aby skrócić czas manewrowania. Ustaw ciężarówkę niżej niż minikoparkę, co skróci czas podnoszenia wysięgnika i zapewni dobrą widoczność. Najpierw załaduj piasek i żwir, a następnie większe kamienie, aby ograniczyć uderzenia o skrzynię ładunkową. 5. Praca na miękkim podłożu lub w wodzie Podczas pracy na miękkim podłożu należy ocenić stopień jego zagęszczenia i ograniczyć zasięg kopania łyżką, aby zapobiec osuwiskom, zawaleniom oraz nadmiernemu zapadaniu się maszyny. Podczas pracy w wodzie należy przestrzegać dopuszczalnej głębokości brodzenia (poziom wody powinien znajdować się poniżej środka rolki podtrzymującej gąsienicę). Wyższy poziom wody może doprowadzić do jej przedostania się do łożyska wieńcowego i pogorszenia smarowania, uszkodzenia łopatek wentylatora silnika przez uderzenia wody oraz zwarcia lub przerwania obwodów elektrycznych wskutek zalania podzespołów. VI. Prace z użyciem osprzętu do podnoszenia Przed podnoszeniem ładunków za pomocą minikoparki hydraulicznej należy sprawdzić otoczenie miejsca pracy oraz używać wytrzymałego haka i stalowej liny. W miarę możliwości należy korzystać ze specjalnego osprzętu do podnoszenia. Wybrać tryb precyzyjnej pracy i wykonywać ruchy powoli, płynnie i równomiernie. Lina powinna mieć odpowiednią długość — zbyt długa może powodować nadmierne kołysanie się ładunku i utrudniać precyzyjne sterowanie. Prawidłowo ustawić łyżkę, aby zapobiec ześlizgnięciu się liny. Pracownicy powinni zachować bezpieczną odległość od podnoszonego ładunku, aby uniknąć zagrożeń wynikających z błędów w obsłudze. VII. Stabilna i płynna praca Stabilność maszyny podczas pracy zwiększa wydajność, wydłuża jej żywotność i zapewnia bezpieczeństwo operatora. Ustawiaj maszynę na możliwie równym podłożu. Stabilność jest większa, gdy koło napędowe znajduje się z tyłu; takie ustawienie chroni też przekładnię końcową przed uderzeniami. Gąsienice mają większy rozstaw osi wzdłużnej niż poprzecznej, dlatego maszyna jest stabilniejsza podczas pracy skierowanej do przodu. W miarę możliwości unikaj kopania na boki. Utrzymuj punkt kopania blisko maszyny, aby zwiększyć jej stabilność. Gdy punkt kopania znajduje się daleko, przesunięcie środka ciężkości do przodu może sprawić, że maszyna stanie się niestabilna. Kopanie na bok jest mniej stabilne niż kopanie na wprost. Im dalej punkt kopania znajduje się od środka maszyny, tym większe ryzyko utraty stabilności. Zachowaj odpowiednią odległość między punktem kopania a środkiem maszyny, aby pracować bezpiecznie i wydajnie. VIII. Ważne zasady obsługi Siłowniki hydrauliczne są wyposażone w amortyzację, która stopniowo redukuje ciśnienie przy końcu skoku. Uderzenie w tłok po osiągnięciu końca skoku może spowodować jego bezpośrednie zetknięcie z głowicą lub dnem siłownika i doprowadzić do uszkodzenia. Dlatego należy pozostawić niewielki zapas przed końcem skoku. Spychanie ziemi za pomocą obrotu może powodować nieprawidłowe obciążenie łyżki i osprzętu roboczego, prowadząc do odkształceń, pękania spoin, a nawet złamania sworzni — należy unikać takiej pracy. Kopanie z wykorzystaniem ciężaru maszyny może nadmiernie obciążyć łożysko wieńcowe oraz powodować silne drgania i uderzenia w podwozie, które mogą poważnie uszkodzić siłowniki hydrauliczne lub przewody hydrauliczne. Podczas załadunku ciężkich materiałów, takich jak skały, rozładowuj je blisko dna skrzyni samochodu ciężarowego albo najpierw załaduj ziemię, a następnie skały. Nie zrzucaj materiału z dużej wysokości, aby ograniczyć ryzyko uszkodzenia pojazdu. Jeśli gąsienice głęboko ugrzęzną w błocie, podłóż deskę pod łyżkę, unieś nią gąsienicę, a następnie podłóż deski pod gąsienice i wyprowadź maszynę. IX. Prawidłowa jazda Podczas jazdy minikoparką należy złożyć osprzęt roboczy i ustawić go blisko środka maszyny, aby zachować stabilność. Koło napędowe powinno znajdować się z tyłu, co chroni przekładnię końcową. W miarę możliwości omijaj przeszkody, takie jak pnie i skały, aby nie skręcić gąsienic. Jeśli przejazd przez przeszkodę jest konieczny, ustaw jej środek pod środkiem gąsienicy. Podczas pokonywania kopców zawsze podpieraj podwozie osprzętem roboczym, aby zapobiec gwałtownemu kołysaniu się maszyny lub jej przewróceniu. Nie pozostawiaj silnika długo na biegu jałowym na stromym zboczu, ponieważ zmiana kąta ustawienia może pogorszyć smarowanie. Długotrwała jazda powoduje nagrzewanie się rolek jezdnych i przekładni końcowej, spadek lepkości oleju oraz pogorszenie smarowania. Regularnie zatrzymuj maszynę, aby ją schłodzić i wydłużyć żywotność podwozia. Nie kop ziemi, wykorzystując siłę napędową gąsienic — nadmierne obciążenie może przyspieszyć zużycie lub uszkodzić przekładnię końcową, gąsienice i inne elementy podwozia. Podczas jazdy pod górę koło napędowe powinno znajdować się z tyłu, co zwiększa przyczepność gąsienic. Podczas zjazdu koło napędowe powinno być z przodu, aby napiąć górną część gąsienic i zapobiec niebezpiecznemu przesunięciu się maszyny do przodu pod wpływem grawitacji po zatrzymaniu. Na zboczu ustaw osprzęt roboczy z przodu, aby zwiększyć bezpieczeństwo. Po zatrzymaniu lekko wbij łyżkę w podłoże i podłóż kliny pod gąsienice. Na stromym zboczu zwolnij przed zakrętem. Skręcając w lewo, cofaj lewą gąsienicę; skręcając w prawo — prawą. Zmniejsza to ryzyko podczas zawracania na pochyłości. X. Prawidłowa praca młotem hydraulicznym Najpierw ustaw grot młota pionowo na materiale przeznaczonym do rozbicia. Rozpoczynając pracę, unieś przód maszyny o około 5 cm. Podczas kruszenia grot powinien cały czas dociskać rozbijany materiał. Po rozbiciu materiału przerwij pracę. Drgania mogą stopniowo zmieniać kierunek ustawienia grota, dlatego na bieżąco reguluj położenie siłownika łyżki, aby grot pozostawał prostopadły do powierzchni rozbijanego obiektu. Jeśli młot nie przebija materiału, zmień miejsce pracy. Nie krusz materiału w jednym punkcie dłużej niż minutę — może to uszkodzić młot i spowodować nadmierny wzrost temperatury oleju. Twarde materiały rozbijaj stopniowo, zaczynając od krawędzi. Bezwzględnie zabrania się kruszenia podczas obracania maszyny, skręcania grota po jego zagłębieniu, używania młota hydraulicznego poziomo lub skierowanego ku górze oraz wykorzystywania go jako dłuta.

Dlaczego konserwacja filtra powietrza jest ważniejsza, niż myślisz Silnik koparki zasysa duże ilości powietrza, a wraz z nim pył. Papierowy filtr powietrza to jedyna bariera chroniąca cylindry silnika przed zanieczyszczeniami. Zatkany filtr ogranicza przepływ powietrza, przez co silnik pracuje ciężej, zużywa więcej paliwa i traci moc. W zapylonych warunkach na placu budowy filtr może zapchać się w ciągu kilku dni, a nie tygodni. Większość operatorów wie, że filtr trzeba czyścić lub wymieniać. Problem w tym, że wielu robi to nieprawidłowo, wyrządzając więcej szkody niż pożytku. Podstawy działania filtra papierowego W minikoparkach stosuje się papierowe wkłady filtrów powietrza — nie piankowe ani olejowe. Materiał filtracyjny wykonany jest ze specjalnie impregnowanego, mikroporowatego papieru, który zatrzymuje cząsteczki pyłu, przepuszczając czyste powietrze[reference:2]. Papier jest pofałdowany, co zwiększa jego powierzchnię i pozwala zatrzymać więcej pyłu, zanim filtr się zatka. Papier jest delikatny. Wystarczy go nakłuć, rozerwać lub uderzyć zbyt mocno, by powstała dziura. Przez nią nieprzefiltrowany pył trafia bezpośrednio do silnika, powodując przedwczesne zużycie pierścieni tłokowych i gładzi cylindrów. Dwie bezpieczne metody czyszczenia filtra — i jak stosować je prawidłowo Papierowy wkład filtra powietrza można bezpiecznie czyścić tylko na dwa zalecane sposoby. Oba są skuteczne, ale wymagają przestrzegania określonych zasad. Metoda 1: opukiwanie To najprostsza i najbezpieczniejsza dla papieru filtracyjnego metoda. Wyjmij wkład z obudowy[reference:3]. Chwyć go za zaślepkę, nie za papier, i delikatnie opukaj czoło wkładu o czystą, płaską powierzchnię, aby strząsnąć pył[reference:4]. Nie uderzaj mocno. Nie opukuj filtra o beton ani metal. I nie dotykaj zewnętrznej powierzchni wkładu filtra — palce mogą pozostawić tłuste ślady lub wgniecenia, osłabiając papier[reference:5]. Obracaj filtr podczas opukiwania, aby usunąć pył z każdej strony. Kiedy ta metoda sprawdza się najlepiej: Przy lekkim lub umiarkowanym zapyleniu. Jeśli filtr jest oblepiony błotem lub mocno zakurzony, samo opukiwanie nie wystarczy — użyj sprężonego powietrza albo wymień filtr. Metoda 2: czyszczenie sprężonym powietrzem Ta metoda jest skuteczniejsza od opukiwania, ale łatwiej przy niej popełnić błąd. Wyjmij wkład filtra i ustaw go pionowo. Kieruj sprężone powietrze od wewnątrz na zewnątrz — czyli dmuchaj od czystej strony w kierunku zabrudzonej[reference:6]. Kieruj strumień wzdłuż fałd, a nie w poprzek, aby nie rozerwać papieru[reference:7]. Ważna zasada: Ciśnienie powietrza nie może przekraczać 0,2–0,3 MPa (około 30–45 PSI)[reference:8]. Wyższe ciśnienie może przebić papier[reference:9][reference:10]. Jeśli nie znasz ciśnienia wytwarzanego przez sprężarkę, użyj reduktora albo odsuń się i trzymaj dyszę dalej od filtra. Kiedy ta metoda sprawdza się najlepiej: Przy dużej ilości pyłu, której nie da się usunąć przez opukiwanie. Jeśli filtr jest mocno oblepiony, zazwyczaj lepiej go wymienić. Dwie rzeczy, których nigdy nie należy robić Nie używaj wody ani oleju.Filtry papierowe wchłaniają wilgoć. Woda powoduje pęcznienie i zapadanie się papieru. Olej trwale zatyka pory[reference:11]. Jeśli filtr papierowy zamoknie lub nasiąknie olejem, nie nadaje się już do użytku — wymień go. Nie używaj szczotki.Szczotkowanie może rozerwać włókna papieru lub wepchnąć pył głębiej w materiał filtracyjny. Jeśli musisz usunąć kurz z powierzchni, użyj miękkiej szczotki, prowadząc ją wzdłuż fałd, i rób to wyłącznie w ostateczności[reference:12]. Kiedy przestać czyścić i po prostu wymienić filtr Czyszczenie wydłuża żywotność filtra, ale nie można go używać bez końca. Wymień wkład filtracyjny, jeśli: Papier jest rozdarty, pognieciony lub ma dziury Gumowa uszczelka na pokrywie końcowej jest popękana, odkształcona lub jej brakuje[reference:13] Filtr był czyszczony więcej niż 3–4 razy Po czystej stronie obudowy widać ślady pyłu Większość producentów zaleca wymianę głównego filtra powietrza co 500–1000 godzin pracy, a w warunkach dużego zapylenia — częściej[reference:14]. Nowy filtr kosztuje znacznie mniej niż naprawa uszkodzeń silnika spowodowanych awarią filtra. Kontrola montażu — szczelność ma kluczowe znaczenie Nawet czysty filtr nie spełni swojej funkcji, jeśli zostanie nieprawidłowo zamontowany. Podczas ponownego montażu wkładu upewnij się, że gumowa uszczelka jest prawidłowo osadzona w obudowie[reference:15]. Jeśli uszczelka jest uszkodzona lub jej brakuje, wymień ją[reference:16]. Nieszczelność pozwala nieprzefiltrowanemu powietrzu całkowicie ominąć filtr, co niweczy cały sens jego stosowania. Po zamontowaniu lekko stuknij raz lub dwa razy w obudowę, aby filtr dobrze się ułożył, a następnie zamocuj pokrywę. To drobny krok, który robi dużą różnicę. Najczęściej zadawane pytania P: Jak często czyścić filtr powietrza w minikoparce?O: To zależy od warunków pracy. W czystym otoczeniu zwykle wystarczy co 100–150 godzin. Na zapylonych placach budowy — podczas rozbiórki, pracy w suchym gruncie lub robót ziemnych — sprawdzaj filtr codziennie i czyść go, gdy tylko zauważysz nagromadzony pył. Nie czekaj, aż silnik zacznie tracić moc. P: Czy mogę umyć papierowy filtr powietrza wodą, jeśli potem całkowicie go wysuszę?O: Nie. Papierowy materiał filtracyjny nie jest przeznaczony do kontaktu z wodą. Nawet po wysuszeniu woda może spowodować pęcznienie i zapadanie się włókien papieru, trwale obniżając skuteczność filtracji. Jeśli papierowy filtr zamoknie, wymień go. P: Co się stanie, jeśli użyję zbyt wysokiego ciśnienia sprężonego powietrza?O: Powietrze pod wysokim ciśnieniem może przedziurawić fałdy papieru. Przez te otwory nieprzefiltrowany pył przedostaje się bezpośrednio do silnika. Bezpieczny zakres ciśnienia to 0,2–0,3 MPa (30–45 PSI). Jeśli sprężarka wytwarza wyższe ciśnienie, użyj reduktora lub trzymaj dyszę dalej od filtra. P: Skąd mam wiedzieć, czy filtr powietrza trzeba wymienić, a nie czyścić?O: Sprawdź, czy papier nie jest rozdarty, pognieciony ani przedziurawiony. Skontroluj gumową uszczelkę na pokrywie końcowej — jeśli jest popękana lub odkształcona, wymień ją. Filtr należy też wymienić, jeśli był czyszczony więcej niż 3–4 razy. P: Czy mogę używać filtra powietrza, który został przedmuchany sprężonym powietrzem, ale nadal wygląda na brudny?O: Jeśli po czyszczeniu filtr nadal jest mocno zabrudzony, wymień go. Filtr zatkany osadzonym pyłem nie zapewni wystarczającego przepływu powietrza, nawet po przedmuchaniu. Ograniczony przepływ obniża moc i zwiększa zużycie paliwa.

27 grudnia minikoparka HT10 została ustawiona na terenie parku przemysłowego Hightop Group i wkrótce zostanie wysłana do Europy. Obecnie seria koparek Hightop Group posiada certyfikat CE UE, certyfikat systemu zarządzania jakością ISO, certyfikat TVU i inne. Wysyłany model minikoparki to HT10 — kompaktowa koparka wyposażona w silnik Changchai 192F, zapewniający dużą moc i stabilną pracę. Minikoparka HT10 została poddana obróbce strumieniowo-ściernej, trawieniu, fosforanowaniu i malowaniu natryskowemu. Procesy te poprawiają przyczepność powłoki lakierniczej, zwiększając jej trwałość i odporność na blaknięcie, a także zapewniając gładsze wykończenie. Koparkę HT10 można wyposażyć także w osprzęt, taki jak świdry, chwytaki, grabie, zrywaki czy wąskie łyżki, aby dostosować ją do różnych prac budowlanych.

(1) Przygotowanie przed uruchomieniem: ① Kompleksowa kontrola gąsienicowego pojazdu transportowego: sprawdź dokręcenie elementów mocujących silnika wysokoprężnego, zwolnij sprężanie za pomocą dźwigni dekompresyjnej lub obróć wałem korbowym i sprawdź, czy ruchome części nie są zablokowane ani nie wydają nietypowych dźwięków. Następnie zwolnij dźwignię dekompresyjną i obracaj wałem korbowym, aby sprawdzić, czy cylinder nie przepuszcza powietrza. Podczas ręcznego obracania wałem powinien być wyczuwalny znaczny opór. ② Sprawdź poziom wody w chłodnicy: dolej wody, aż czerwony pływak uniesie się do najwyższego położenia. Podczas silnych mrozów przed uruchomieniem powoli wlej gorącą wodę o temperaturze 70–80°C, aby wstępnie ogrzać silnik wysokoprężny. Używaj czystej, odstanej deszczówki, wody ze śniegu, stawu, rzeki lub jeziora. Nie używaj brudnej ani słonej wody. ③ Kontrola układu paliwowego gąsienicowego pojazdu transportowego: sprawdź, czy zbiornik paliwa jest pełny, czy odpowietrznik w korku zbiornika nie jest zatkany oraz czy przewody paliwowe i złącza nie przeciekają. Poluzuj śrubę na przewodzie pompy wtryskowej, aby usunąć powietrze z obwodu niskiego ciśnienia. Podnieś dźwignię dekompresyjną, ustaw dźwignię podawania paliwa w połowie zakresu i obracaj wałem korbowym; powinien być słyszalny wyraźny odgłos wtrysku paliwa. ④ Kontrola układu smarowania transportera gąsienicowego: wyciągnij bagnet z miski olejowej i sprawdź poziom oleju — jego ślad na bagnecie powinien znajdować się między oznaczeniami. Sprawdź, czy z przewodów olejowych i złączy nie wycieka olej. Podnieś dźwignię dekompresji i obróć wałem korbowym, obserwując, czy zawór wskaźnika ciśnienia oleju się unosi. Jeśli się nie unosi lub występuje wyciek, ustal przyczynę i usuń usterkę. ⑥ Ustaw dźwignię zmiany biegów transportera gąsienicowego w położeniu neutralnym. (2) Etapy uruchamiania: ① Przesuń dźwignię regulacji obrotów transportera gąsienicowego do położenia rozruchowego „dopływ paliwa”.

Na co zwrócić uwagę podczas montażu wysięgnika i jego elementów w minikoparce? Poniżej omawiamy najważniejsze kwestie, o których należy pamiętać podczas montażu wysięgnika i jego części. (1) Załóż nakrętkę łączącą wysięgnik z maszyną. (2) Następnie wykonaj przegląd minikoparki i zamknij przewód siłownika wysięgnika. Poprowadź przewód, gdy poziom oleju w filtrze hydraulicznym przekroczy dolny limit. (3) Wysuń siłownik hydrauliczny wysięgnika i włóż sworzeń łączący go z maszyną do otworu zgodnie z instrukcją podnoszenia. Podobnie podczas montażu sworznia między łyżką a jej siłownikiem hydraulicznym najpierw otwórz przewód doprowadzający olej do siłownika łyżki. (4) Podczas demontażu i montażu wysięgnika teleskopowego oraz ramienia przymocuj koniec siłownika wysięgnika i jego siłownik hydrauliczny do odpowiednich haków za pomocą ocynkowanej stalowej liny o średnicy 12 mm. Zapobiegnie to rozciągnięciu, wygięciu lub uszkodzeniu siłownika hydraulicznego podczas demontażu i transportu. (5) Przed demontażem przewodów elektrycznych i wysokociśnieniowych przewodów olejowych oznacz je, aby uniknąć pomyłek podczas ponownego montażu. Sworznie, zabezpieczenia, przewody olejowe i śruby specjalne przechowuj w bezpiecznym miejscu, aby zapobiec ich pomieszaniu lub uszkodzeniu. (6) Na czas podnoszenia i transportu osłoń przekładnie hydrokinetyczne obu maszyn gąsienicowych, aby chronić je przed uszkodzeniami spowodowanymi uderzeniami. (7) Owiń elementy plandeką, aby zabezpieczyć je przed uszkodzeniem. (8) Po montażu przeprowadź przegląd i konserwację koparki hydraulicznej. Powyżej przedstawiono najważniejsze kwestie, o których należy pamiętać podczas montażu ramienia mikrokoparki. Jeśli chcesz zdobyć więcej fachowej wiedzy na temat mikrokoparek, skontaktuj się z nami.

Rolnicze transportery gąsienicowe przynoszą wiele korzyści i pozwalają zaoszczędzić znaczną ilość pracy, materiałów oraz środków finansowych. Dlatego podczas ich eksploatacji należy pamiętać o regularnej konserwacji. Producenci transporterów gąsienicowych przedstawiają poniżej zasady zimowej konserwacji rolniczych transporterów gąsienicowych. 1. Przy temperaturze poniżej 5°C uruchomienie silnika jest trudniejsze. W takich warunkach należy zastosować pomocnicze metody rozruchu, na przykład podgrzać silnik wodą lub parą przed uruchomieniem. Gdy temperatura osiągnie 30–40°C, można przystąpić do rozruchu (silniki wysokoprężne są zwykle silnikami o zapłonie samoczynnym, dlatego wymagają podgrzania cylindra i paliwa rozpylonego w postaci mgły). 2. Pełne obciążenie można włączyć, gdy temperatura płynu chłodzącego silnika wysokoprężnego przekroczy 55°C, a temperatura oleju 45°C. Podczas normalnej pracy rolniczego transportera gąsienicowego temperatura płynu chłodzącego nie powinna przekraczać 95°C, a temperatura oleju — 110°C. 3. Każda próba rozruchu silnika nie powinna trwać dłużej niż 15 sekund. Jeśli silnik nie uruchomi się, zwolnij włącznik rozruchu i spróbuj ponownie po 1 minucie. Po uruchomieniu pozostaw silnik na chwilę na biegu jałowym, zanim wznowisz jazdę. Nie utrzymuj zbyt długo biegu jałowego — 3–5 minut to maksimum. Dłuższa praca może powodować osadzanie się nagaru na ściankach cylindra i prowadzić do zatarcia. Praca na biegu jałowym rolniczego transportera gąsienicowego pozwala jednocześnie ładować akumulator, podnieść temperaturę płynu chłodzącego do 55°C i ciśnienie powietrza w układzie hamulcowym powyżej 0,4 MPa.4. Przy temperaturze poniżej 0°C po wyłączeniu rolniczego transportera gąsienicowego spuść płyn chłodzący ze zbiornika, silnika, chłodnicy oleju i chłodnicy oleju przekładni hydrokinetycznej, aby zapobiec zamarznięciu i pęknięciu podzespołów. Regularnie opróżniaj zbiornik sprężonego powietrza, aby zapobiec zamarzaniu i awarii hamulców. 5. Przy temperaturze poniżej 0°C regularnie sprawdzaj stężenie płynu niezamarzającego. Nie używaj nieuzdatnionej wody jako płynu chłodzącego silnik. 6. Jeśli rolniczy transporter gąsienicowy nie będzie używany przez ponad dwa tygodnie, uruchamiaj silnik co 15 dni i pozostaw go na pewien czas w pracy, aby naładować akumulator. Jeśli przestój przekroczy miesiąc, wyjmij akumulator i naładuj go ładowarką. Przestawiaj również odpowiednio czterokołowy napędzany transporter rolniczy, zmieniając punkt nacisku opon, aby zapobiec ich odkształceniu. Jeśli pojazd ma być nieużywany przez ponad dwa miesiące, odłącz lub wyjmij akumulator.

Niedawno przeanalizowaliśmy sytuację u dealerów koparek we wschodnich, południowych i południowo-zachodnich Chinach. Uważamy, że krótkoterminowy wpływ pandemii będzie nadal powodował wahania sprzedaży w branży na niskim poziomie. W IV kwartale sezonowe odbicie względem poprzedniego kwartału powinno przyspieszyć. Oczekuje się, że całoroczna sprzedaż koparek wzrośnie o około 10% rok do roku, do 360 000 sztuk. W perspektywie średnioterminowej łączna sprzedaż w branży powinna utrzymać się na wysokim i stabilnym poziomie przez najbliższe 2–3 lata, a udział czołowych firm będzie nadal rosnąć. Popyt pozostawał pod presją w okresie od lipca do sierpnia, a efekty wdrażania polityki gospodarczej były opóźnione. W tym czasie opady deszczu i pandemia sprawiły, że rynek branżowy nie odnotował oczekiwanego wyraźnego spadku, lecz utrzymywał się na niskim poziomie. W sierpniu sytuacja w południowych i wschodnich Chinach poprawiła się względem poprzedniego miesiąca, natomiast w południowo-zachodniej części kraju nadal notowano dwucyfrowy spadek rok do roku. Skutki wcześniejszego obniżenia stopy rezerw obowiązkowych oraz przyspieszonej emisji lokalnych obligacji celowych mogą ujawnić się z opóźnieniem. Oczekujemy, że popyt w branży będzie stopniowo odbijał, a sprzedaż koparek w 2021 r. nadal wzrośnie o około 10%, do 360 000 sztuk.Presja cenowa osłabła, a warunki handlowe stały się bardziej rygorystyczne. Po obniżkach cen małych i średnich koparek w ciągu ostatnich dwóch lat dealerom trudno osiągnąć zysk na ich sprzedaży; dodatnią marżę utrzymują jedynie duże koparki. Choć postulowana przez stowarzyszenie branżowe w czerwcu podwyżka cen nie została jeszcze sfinalizowana, ceny sprzedaży detalicznej pozostają zasadniczo stabilne. Większość producentów zaostrzyła wymagania dotyczące zaliczek, a okres płatności wynosi zwykle około dwóch lat. Wdrożono także odpowiednie środki kontroli ryzyka. Producenci OEM zwiększają wsparcie dla dystrybutorów. Z powodu wcześniejszych znaczących obniżek cen marże dealerów koparek są obecnie ograniczone. Ich zyski zależą głównie od premii i rabatów przyznawanych po osiągnięciu wyznaczonych celów udziału w rynku. Od drugiego kwartału producenci OEM zwiększają wsparcie dla dealerów, aby zapewnić stabilność całego łańcucha branżowego. Dystrybutorzy rozwijają kompetencje cyfrowe, poprawiają efektywność pracy i wykorzystania zasobów, a także wzmacniają konkurencyjność w perspektywie średnio- i długoterminowej.Rynki zagraniczne stymulują wzrost w perspektywie średnio- i długoterminowej. W czerwcu i lipcu 2021 r. eksport stanowił odpowiednio 26% i 29% miesięcznej sprzedaży, a udział rynków zagranicznych w dalszym ciągu rósł. Oczekujemy, że udział chińskich firm na rynkach zagranicznych będzie nadal zwiększać się w perspektywie średnio- i długoterminowej, a eksport chińskich koparek przekroczy 100 000 sztuk, wspierając stabilny popyt w branży w długim okresie. W długiej perspektywie branża będzie charakteryzować się łagodniejszą cyklicznością, a udział liderów rynku będzie nadal rósł. Dealerzy na ogół przewidują niewielki spadek sprzedaży koparek w 2022 r., a następnie jej względną stabilizację — bez gwałtownego załamania, jakie nastąpiło w latach 2012–2015. Czołowe firmy będą nadal wzmacniać swoją pozycję dzięki rozwojowi kompetencji cyfrowych i ekspansji na rynkach zagranicznych.